31 Δεκ 2010

Λίγη ησυχία, παρακαλώ, για καλή χρονιά

Δεν θα ήθελα αυτή η χρονιά να κλείσει με βόμβες. Ούτε με κρίση. Το χειρότερο δεν ήταν καν η κρίση αυτή καθαυτή, αλλά η αντίδραση σ’ αυτή, από όλους όσους ήθελαν να περάσει αλλά να μην τους ακουμπήσει. Από τους οδηγούς της ΕΘΕΛ μέχρι τους φαρμακοποιούς, από τους δημόσιους υπαλλήλους μέχρι τους συμβολαιογράφους. Όλοι αυτοί και πολλοί περισσότεροι θεωρούν εαυτούς θύματα κάποιων άλλων που ‘τα έφαγαν’ (όσο οι ίδιοι έκαναν τι άραγε..;) και κάποιων πολιτικών που οι ίδιοι ψήφισαν. Η φωνακλάδικη ένοχη συνείδηση σύσσωμου του πολιτικού κατεστημένου, που ακούει στο όνομα Θεόδωρος Πάγκαλος, μίλησε σήμερα για τους ‘κοπρίτες’ δημόσιους υπάλληλους που μπήκαν στο δημόσιο με ‘μέσο’. Και είχε δίκιο. Όσο δίκιο θα είχε και ο οιοσδήποτε εκ των κοπριτών να αποκαλέσει τους πολιτικούς ή σωστότερα πολιτικάντηδες, που προκειμένου να φτάσουν στην εξουσία έταζαν και τάζουν, σε ένα ατέρμονο παιχνίδι δημοσίων σχέσεων και υποσχέσεων, λωποδύτες. Και ούτω καθ’ εξής, ad infinitum. Και ad absurdum. Δεν θα ήθελα αυτή η χρονιά να κλείσει με δυσοίωνες προβλέψεις. Ούτε με μαύρα σύννεφα να σκιάζουν τον ορίζοντά μας. Γιατί αυτοί που υποφέρουν περισσότερο, όπως συμβαίνει με τους ασθενείς σε έναν θάλαμο νοσοκομείου, είναι αυτοί που δεν ζητάνε βοήθεια, που δεν ακούγονται, που δεν τους πνίγει το συνδικαλιστικό τους ‘δίκιο’ στα τηλεπαράθυρα, που δεν ανταλλάσουν απειλές και ύβρεις, που δεν κλείνουν το κέντρο της Αθήνας δίνοντας το ‘αγωνιστικό παρόν’. Όσοι βαθιά μέσα τους νιώθουν ένοχοι – πολιτικοί, εργατοπατέρες, ‘κοπρίτες’ του ανωτέρω είδους, ψηφοφόροι και ψηφοθήρες, τηλεδημοσιογράφοι που με γουρλωμένα μάτια ανεβάζουν τη δική τους παράσταση – είναι αυτοί που αναγκάζονται να φωνάξουν, να απειλήσουν, να βρίσουν, νομίζοντας ότι κατ’ αυτόν τον τρόπο και ως δια μαγείας θα ξορκίσουν τις συλλογικές και ατομικές τους ενοχές. Ας κάνουν, με τη νέα χρονιά, λίγη ησυχία, να αφήσουν όσους σιωπηρά, με αξιοπρέπεια, με την γαλήνη και την ψυχραιμία που χαρίζει μια καθαρή συνείδηση, σπουδάζουν, μεγαλώνουν παιδιά, κάνουν όνειρα, να ζήσουν πιο ανθρώπινα, όπως επιτέλους τους αξίζει. Εύχομαι σε όλους μια καλή και κυρίως χωρίς φωνές, βρυχηθμούς, απειλές, χρονιά.

7 σχόλια:

Locus Publicus είπε...

Ολόψυχα τις ευχές μου για καλή χρονιά, με υγεία, πρόοδο και ευτυχία φίλε Γεράσιμε. Και ας μείνει εκεί που είναι ο Πάγκαλος. Θυμίζει το σύστημα που φτιάξαμε, σαθρό, σάπιο αλλά και με εξάρσεις καφενειακής τιμιότητας. Νάναι μια καλή χρονιά μονάχα γιατί είμαστε μια κλωστή απο μια εφιαλτική έκρηξη.

Γεράσιμος είπε...

Ενοχικές κορώνες θα τις χαρακτήριζα μάλλον τις εξάρσεις του κου Πάγκαλου, φίλε μου. Θλιβεροί απόηχοι ενός συστήματος που μας έσυρε μέχρι τα σημερινά χάλια. Καλή σου χρονιά, δε σου κρύβω ότι θα προτιμούσα να βλέπω τα χάλια της Ελλάδας από τις ΗΠΑ όπως εσύ παρά από εντός των τειχών. Βλέπω φίλους και γνωστούς να φεύγουν ή να σκέφτονται να φύγουν (από τη χώρα αυτή) και πολύ φοβάμαι ότι θα μείνουν μόνο όσοι δεν μπορούν ή δεν τους συμφέρει να φύγουν (και αυτοί οι δεύτεροι είναι οι χειρότεροι). Ίδωμεν, αλλά πλέον όλα είναι ανοιχτά. (Επιβεβαιώθηκε και με τον χειρότερο τρόπο ένα ποστ μου περί μιας τέτοιας φυγής πριν δυο και χρόνια, που να το φανταζόμουν ακόμα και τότε που τα πράγματα ήδη είχαν πάρει την κατηφόρα που θα φτάναμε...)

Odysseas είπε...

Γεράσιμε, καταρχήν καλή χρονιά σου εύχομαι!
Δυστυχώς φεύγουν ήδη αρκετοί και θα φύγουν κι άλλοι. Το βλέπω κι από τον εαυτό μου: δε σχεδίαζα να φύγω, αλλά μόλις προέκυψε κάτι (πολύ καλό είναι η αλήθεια), δεν το σκέφτηκα. Από τη μέρα που οριστικοποιήθηκε έχω βρει μία απίστευτη ηρεμία.

Όσο για τον Πάγκαλο: σε όσα είπε χθες έχει δίκιο. Αλλά δε μπορείς να παραδέχεσαι πως εσύ ο ίδιος (και οι επί 30 χρόνια συνεργάτες σου) έκανες τέτοιο έγκλημα και να μην παραιτείσαι. Και αν εσύ δεν έχεις την ευθιξία να παραιτηθείς, θα έπρεπε να σε διώξει με τις κλωτσιές το αφεντικό σου, και να σε διαγράψει και από το κόμμα.

Besixdouze είπε...

Μερίδιο ευθύνης έχουμε όλοι μας. Δεν είναι σωστό να κατηγορούμε τους πολιτικούς για αυτή τη κατάσταση γιατί ακριβώς όπως είπες κάποιος από εμάς τους ψήφισε οπότε βάλαμε όλοι μας το χεράκι μας σε αυτήτ η κατάληξη. Εύχομαι μόνο το πάθημα να έχει γίνει μάθημα!
Άντε και Καλή Χρονιά!

alex είπε...

ο καλύτερος αποχαιρετισμός

maximus είπε...

Έχουν πολλά να δουν τα μάτια μας και κυρίως να ακούσουν τ' αυτιά μας! Δεν μας αρέσει η αλήθεια όταν δεν μας βολεύει, δυστυχώς. Μια καλύτερη χρονιά εύχομαι και οι αλήθειες να λέγονται, όσο αιχμηρές και αν είναι.

Γεράσιμος είπε...

Αχ, Οδυσσέα, τη θυμάμαι αυτή την ηρεμία... σου εύχομαι να τα βρεις όλα όπως θα τα ήθελες.

Besixdouze φαίνεται ότι είναι απ' τα παθήματα που δεν γίνονται μαθήματα... καλή χρονιά!

alex λες;

maximus το κακό είναι ότι προτιμάμε να λέγονται οι αλήθειες των άλλων...